irene.com

Σήμερα έμαθα πως...

2009-12-14T21:17:00.002+02:00

Τους ανθρώπους δεν πρέπει να τους κρίνεις και πολύ αυστηρά ότι κι αν κάνουν... Για όλα υπάρχει ένας λόγος. Ότι κι αν κάνουν πρέπει να τους αντιμετωπίζεις με κατανόηση και αγάπη. Μόνο έτσι θα γεμίζεις κι εσύ σαν άνθρωπος και η ψυχή σου θα γαληνεύει. Στο κάτω κάτω της γραφής μην το κάνεις γι αυτούς κάντο για σένα...!

Έχουν δύο εαυτούς οι άνθρωποι..Που λέτε... Δεν υπάρχει αληθινός και ψεύτικος... Και οι δύο αληθινοί είναι...

2009-10-04T16:42:00.001+03:00

"Βοήθα όλους όσους μπορείς. Προτίμα, όμως, εκείνους που δεν θα μπορέσουν να σου το ανταποδώσουν"

Α.ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ

2009-10-04T16:22:00.000+03:00

"Σα να χανε ποτέ τελειωμό τα πάθια και οι καημοί του κόσμου"...

2009-10-04T16:14:00.002+03:00

Είναι σπουδαιότατο να βλέπεις τα πράγματα απ' την καλή, μονίμως να χαμογελάς ακόμη και στις χειρότερες δυστυχίες, να προχωράς αποφασιστικά ακόμη και στις δυσκολίες εκείνες που μοιάζουν ανυπέρβλητες...

2008-10-02T00:17:00.006+03:00

2008-08-02T01:40:00.002+03:00

Μα κι ο καθείς σκοτώνει ό,τι αγαπάει,
και πρέπει αυτό απ' όλους ν' ακουστεί.
Άλλοι με κολακεία σε σκοτώνουν
Κι άλλοι με ματιά φαρμακερή
Μ' ένα φιλί σκοτώνουν οι δειλοί,
Κι οι γενναίοι άνδρες με σπαθί.

Νέοι σκοτώνουν άλλοι την αγάπη τους
Κι άλλοι σαν γενούνε γέροι.
Με χέρι Λαγνείας άλλοι τήνε πνίγουνε
Κι άλλοι με Πλούτου χέρι
Κι επειδή πιο γρήγορα παγώνει έτσι το κορμί,
Οι πονόψυχοι σκοτώνουν με μαχαίρι.

Άλλοι για λίγο ερωτεύονται κι άλλοι για πολύ.
Άλλοι τον Έρωτα πουλάνε κι άλλοι τον αγοράζουν.
Άλλοι με βουρκωμένα μάτια τον σκοτώνουνε
Κι άλλοι βουβοί τον αφανίζουν
Κι ενώ ο καθείς σκοτώνει ό,τι αγαπάει,
Όλοι ωστόσο δεν πεθαίνουν.

Μαύρα μεσάνυχτα πάντα είχαμε μες στην καρδιά μας,
Και στο κελί μας μέσα αυγή,
Και τον τροχό γυρίζαμε και ξεφτίζαμε το σχοινί,
Ο καθείς στην Κόλασή του μέσα την ατομική.
Μα είναι πολύ πιο τρομερή η σιωπή
Από καμπάνας μπρούτζινης αντήχηση βροντερή.

Ποτέ δεν είδα άνθρωπο ν' αγναντεύει,
Με λαχτάρα τόση στη ματιά,
Αυτό που οι κατάδικοι ονομάζουν ουρανό,
Την οθόνη εκεί ψηλά τη θαλασσιά,
Και κάθε συννεφάκι που αρμενίζει
Όμοιο με πλεούμενο με ασημί πανιά.

Δεν ξέρω αν οι νόμοι είναι άδικοι
Ούτε και δίκαιοι αν είναι ή σωστοί,
Μα κείνο που όλοι οι καταδικασμένοι το γνωρίζουνε,
Είναι πως δεν μπορούν τα τείχη να περάσουν ζωντανοί,
Και πως κάθε μέρα σαν χρόνος μοιάζει,
Χρόνος δίχως τέλος και αρχή.

(Ο Α. Β Αλεξίου (εκδόσεις ελεύθερος τύπος) αναφέρει χαρακτηριστικά Η μπαλάντα της φυλακής του Ρέντιγκ είναι μια σπαρακτική κραυγή ενάντια στην απάνθρωπη μεταχείριση Ανθρώπου από Άνθρωπο. Η νόμιμη βία της θηλειάς του δημίου , η άρνηση στους καταδικασμένους οτιδήποτε άλλου έξω από το θάνατο, η φρίκη και ο τρόμος όταν εκτελείται η έσχατη ανομολόγητη πράξη. . )

"One Man" - Ένας 'Ανδρας: Mια ιστορία

2007-11-05T23:14:00.000+02:00

"Μην αφήνετε τον εαυτό σας να παρασύρεται από τα δόγματα, τις στολές, τις δοξασίες, μην αφήνετε τον εαυτό σας να εξαπατάται από αυτόν που σας κυβερνά, από αυτόν που σας υπόσχεται, από αυτόν που σας φοβίζει, από αυτόν που θέλει να αντικαταστήσει έναν αφέντη μ’ έναν καινούργιο αφέντη, μην είστε κοπάδι, για το Θεό, μην καλύπτεστε πίσω από τα φταιξίματα των άλλων, να αγωνίζεστε, να σκέφτεστε με το μυαλό σας, να θυμάστε ότι ο καθένας είναι κάποιος, ένα πολύτιμο, υπεύθυνο άτομο, δημιουργός του εαυτού του, να το υπερασπίζεστε το εγώ σας, πυρήνα κάθε ελευθερίας, η ελευθερία είναι καθήκον, περισσότερο από δικαίωμα είναι καθήκον.

Ξέρεις κανέναν τρόπο να κάνει κανείς πολιτική χωρίς να μπει στην πολιτική των πολιτικών; Εγώ θέλω να κάνω πολιτική. Η πολιτική για εμένα είναι ένα καθήκον, είναι ένα μέσο για αγώνα. Σε τί ωφελεί να αγωνίζεσαι για την ελευθερία αν όταν υπάρχει λίγη ελευθερία δεν τη χρησιμοποιήσεις για να κάνεις πολιτική; Επιχείρησα να σκοτώσω έναν άνθρωπο για να μπορούμε να κάνουμε πολιτική, έσπειρα πόνο για να μπορούμε να κάνουμε πολιτική, πήγα στη φυλακή και στην εξορία για να μπορούμε να κάνουμε πολιτική: θα έπρεπε ίσως τώρα να αποτραβηχτώ στην ιδιωτική μου ζωή;.

Η επανάσταση δεν υπαγορεύεται. Υπάρχει μία και μόνο δυνατή επανάσταση κι είναι εκείνη που κάνουμε μόνοι μας, εκείνη που ωριμάζει στο κάθε άτομο, που αναπτύσσεται μέσα του αργά, με υπομονή, με ανυποταξία! Η επανάσταση είναι υπομονή, είναι ανυποταξία, δεν είναι βιασύνη, δεν είναι χάος, δεν είναι αυτό που σας διηγούνται οι δημαγωγοί με τη μαγική ράβδο. Μη δίνετε προσοχή σε όποιον σας υπόσχεται θαύματα, μη δίνετε προσοχή σε όποιον αναλαμβάνει να αλλάζει τα πράγματα ώσπου να πεις τρία σαν μάγος. Οι μάγοι δεν υπάρχουν. Τα θαύματα δεν υπάρχουν. Οι αρχηγοί σας κοροϊδεύουν, ηλίθιοι, που είστε συνηθισμένοι να σας σέρνουν όλοι από τη μύτη, να υποκύπτετε. Αυτή η επίφαση της δημοκρατίας μπορεί να σβήσει με ένα φύσημα αν ακολουθήσετε τις φλυαρίες των ψευτοεπαναστατών! Ας την κρατήσουμε σφιχτά τη λίγη αυτή ελευθερία που μας χαρίστηκε με το αίμα της Κύπρου. Χαρισμένη, ναι, και η χαρισμένη ελευθερία δίνει πάντοτε πικρούς καρπούς"

"...Πόσους θα πιάσετε; θα μείνουν όσοι χρειάζονται και περσότεροι.

θα μείνουν και δεν θα σταυρώσουν τα χέρια" .

Αλέξανδρος Παναγούλης

"Γιατί όλους τους εχθρούς μας θα ξέκανες εσύ

δόξα τιμή στ' αξέχαστο γέλαστο παιδί"

Αφιερωμένο...

2007-10-09T17:02:00.001+03:00

Άγγελε φύλακά μου,

που είσαι αυτή τη στιγμή,

για να δεις, πως στερεύει η πνοή.

Όπου και να ψαχτώ,

μια κατάρα θα βρω,

σα σινάφι μου κάνεις τη ζωή.

Θέλω να 'ρθεις,να δεις,

πως πεθαίνω αργά,

πως πληρώνω τα λάθη ακριβά.

Δώσ' μου μια ευκαιρία,

άνοιξε τα φτερά σου,

πάρε με από δω μακρυά.

Άγγελε φύλακά μου,

μη μ' αφήνεις εδώ,

άγγελε φύλακά μου,

πάρε με από δω,

βγάλε με απ' τη φωτιά να σωθώ.

Ίσως να έχω κάνει πολλά,

μη μου φέρεσαι τόσο σκληρά.

Με ακούς;

ΟΙ ΠΑΛΙΑΤΣΟΙ

2007-08-01T00:14:00.002+03:00

Τον εαυτό σου δικαστή αν θεωρείς

και δε σου πάει να συγχωρείς των αλλονών τα λάθη

κατέβα λίγο χαμηλά μπας και τους δεις

πώς περπατάν, πώς περπατάν και πώς σκοντάφτουν οι παλιάτσοι

Στον ουρανό αν δεν μπορείς να κοιμηθείς

μα ούτε αντέχεις στον ιδρώτα και τη λάσπη

ανέβα ακόμα πιο ψηλά μπας και τους δεις

πώς ονειρεύονται, πώς ονειρεύονται στα σύννεφα οι παλιάτσοι

Αν καμαρώνεις απ’ το κέντρο της γιορτής

και σε ενοχλούν όσοι ξεβράστηκαν στην άκρη

είσαι για κλάματα ποτέ σου δεν θα δεις

πώς ζουν, πώς ζουν και πώς πεθαίνουν οι παλιάτσοι

Όλα Τελικά Ξαναγυρνάν Σε Μας

2007-07-31T15:14:00.000+03:00

Τα δάκρυα σαν στεγνώνουν δεν πεθαίνουν,

δεν πεθαίνουν,η θλίψη που σκορπάμε επιζεί

σε δίχτυα αόρατα νεράιδες τη μαζεύουν

και περιμένουν την επόμενη αφορμή

2007-07-29T13:05:00.000+03:00

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι όλες οι επιστήμες,
οι ιδεολογίες, τα πολιτικά συστήματα,
όσο κι αν διαφέρουν μεταξύ τους,
έχουν ως σκοπό να κάνουν
πιο ευτυχισμένους τους ανθρώπους

2007-07-27T15:12:00.001+03:00

Λέξη μην πεις, το ξέρω

πως δε μ' αγάπησες

ούτε με πίστεψες ποτέ

λέξη μην πεις κι ας υποφέρω

πως δε μ' αγάπησες το ξέρω

2007-07-24T23:50:00.000+03:00

Αυτοί που μας στεναχωρούν, είναι οι ίδιοι που μπορούν να μας δώσουν τις μεγαλύτερες χαρές του κόσμου...

Αυτούς που στεναχωρούμε εμείς, μπορούμε να τους κάνουμε χαρούμενους... Καμιά φορά και ευτυχισμένους....

2007-07-24T00:00:00.000+03:00

Έλεγες - αύριο θα ΄ναι ο κόσμος φωτεινός

έλεγα - είναι με το μέρος μας ο χρόνος....

Δεν είν΄ ο χρόνος με το μέρος κανενός

τις συμπληγάδες του περνά καθένας μόνος......

Τα πιο σπουδαία πράγματα...

2007-07-23T23:41:00.000+03:00

Τα είπαμε στ΄αστεία....

2007-07-16T12:28:00.000+03:00

ΕΝΑΣ ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΔΕ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ,

ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ ΟΥΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΘΡΗΝΕΙΣ

2007-07-13T02:45:00.000+03:00

Έχω τη φωτογραφία της μπροστά μου,
ένα πρόσωπο σε ένα κομμάτι χαρτί.
Ένα πρόσωπο αληθινό σ’ ένα κομμάτι χαρτί.
Δεν κοιτά το φακό,
έχει κλειστά τα μάτια σκυφτό το κεφάλι,
μοιάζει να σκέφτεται.

Νιώθω ότι κάτι θέλει να μου πει,
κι ας ξέρω ότι δεν πρόκειται να μου μιλήσει ποτέ,
αφού είναι πολύ μακριά για να την ακούσω
αλλά αρκετά κοντά για να τη νιώσω.

Κλείνω τα μάτια και φέρνω
την εικόνα της στη μνήμη μου
τις σκιές στο βλέμμα το
θλιμμένο χαμόγελό της, και τα λόγια της:
“Φοβάμαι να κοιτώ τους άλλους μες στα ματια
μην τύχει και μου κλέψουν την ψυχή μου” μου είπε,
κι έφυγε, αφήνοντας πίσω της μια
φωτογραφία μια τρυφερή ανάμνηση

2007-07-11T00:38:00.000+03:00

Είναι κατι που δε στοιχίζει τίποτα, όμως δημιουργεί και πολλαπλασιάζει αυτούς που το παίρνουν, χωρίς να φτωχαίνει αυτούς που το δίνουν.

Μια στιγμή είναι η ζωή του και όμως η ανάμνησή του διαρκεί κάποιες φορές αιώνια.

Δεν υπάρχει κανένας τόσο πλούσιος που να μπορεί να κάνει χωρίς αυτό, κανένας τόσο φτωχός όσο αυτός που το στερείται.

Δημιουργεί ευτυχία μέσα στο σπίτι, δείχνει καλή θέληση σε μια δουλειά και προσωπογραφεί μια φιλία. Είναι μια ανάπαυση για τους κουρασμένους, γλυκοχάραμα για τους αποθαρρημένους, ένα ηλιόφως για τους θλιμμένους και το καλύτερο φάρμακο για τους στεναχωρημένους.

Κι όμως δε μπορείς να το αγοράσεις, να το ζητιανέψεις, να το δανείσεις ή να το κλέψεις, επειδή δεν ωφελεί σε τίποτα, εκτός αν στο χαρίσουν.

Γιατί κανένας δεν έχει τόσο μεγάλη ανάγκη από ένα χαμόγελο όσο αυτός που δεν έχει κανέναν για να του χαμογελάσει!

2007-02-15T18:57:00.000+02:00

"Πάψε, μην το πεις αυτό - θα χάσεις κάποιους φίλους σου''.
Η απάντησή μου είναι οριστική:
Αν δεν το πω θα χάσω την ψυχή μου

2007-02-15T18:55:00.001+02:00

Όποτε βρίσκεσαι στην πλευρά της πλειοψηφίας,
σημαίνει ότι πρέπει να το ξανασκεφτείς.

2007-02-15T18:49:00.000+02:00

Αν ανακαλύπταμε όλοι ότι μας μένουν μόνο πέντε λεπτά για να πούμε όλα όσα θέλαμε να πούμε, κάθε τηλεφωνικός θάλαμος θα ήταν κατειλημμένος από ανθρώπους που θα τηλεφωνούσαν σε άλλους ανθρώπους για να πουν ότι τους αγαπούν.

Christopher Morley

Η Ζωή είναι...

2007-02-15T18:37:00.000+02:00

Τέχνη, όχι επιστήμη

Μικρή, γι' αυτό κάνε αυτό που αγαπάς

Ευκαιρία, μην την αφήσεις να χαθεί

Χορός, λικνίσου ολόκληρος

Εύθραυστη, χειρίσου τη με προσοχή

Δώρο, ξετύλιξε το παρόν

Αναπόφευκτη, η χαρά είναι προαιρετική

Ταξίδι, να είσαι καλός με τους συνταξιδιώτες

Μάθημα, ο καθένας είναι δάσκαλος

Μυστήριο, αγκάλιασε το άγνωστο

Τώρα, όχι κάποια άλλη στιγμή

Πάρτι, όλοι είναι καλεσμένοι

Ερώτημα, αγάπη είναι η απάντηση

Σημαντική, μην την παίρνεις στα σοβαρά

Θησαυρός, αναζήτησέ τον............

Μeiji Stewart

2007-02-15T18:21:00.000+02:00

H δοκιμή ενέχει το ρίσκο της αποτυχίας.

Αλλά ο μεγαλύτερος κίνδυνος στη ζωή είναι

να μη διακινδυνεύεις τίποτα.

Αυτός που δε ρισκάρει τίποτα, δεν κάνει τίποτα,

δεν έχει τίποτα και δεν είναι τίποτα.

14η Φεβρουαρίου 2007

2007-02-14T13:22:00.001+02:00

έρωτας, ο, 1.΄έντονη συμπάθεια, αγάπη, λατρεία, αφοσίωση προς άτομο άλλου φύλου. 2.(μτφ.), σφοδρή αγάπη ή επιθυμία, υπερβολική προσήλωση σε κάτι.

14η Φεβρ. : ΗΜΕΡΑ ΤΩΝ ΕΡΩΤΕΥΜΕΝΩΝ ΚΑΘΟΛΙΚΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ (Ημέρα των ερωτευμένων Καθολικών Χριστιανών, Ημερα των ερωτευμενων Καθολικων Χριστιανων)

Ιαπωνία: Διαλέξτε τη σωστή σοκολάτα για την Ημέρα των Ερωτευμένων

Η απόλυτη ικανοποίηση του αγαπημένου συντρόφου με την επιλογή της σωστής σοκολάτας για την ημέρα των Ερωτευμένων είναι η μεγάλη πρόκληση για τις γυναίκες στην Ιαπωνία.

Αντίθετα με ό,τι επικρατεί στη Δύση, στην Ιαπωνία οι γυναίκες που είναι ελεύθερες προσπαθούν με κάθε τρόπο να "λιώσουν" τις καρδιές των ανδρών που τους ενδιαφέρουν στέλνοντάς τους σοκολάτες στην ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου.

http://www.greece-japan.com/news/publish/article_246.shtml

Το τραγούδι του Πρίγκιπα είναι ότι πρέπει για τη γιορτή αυτή....

Σου γράφω πάλι από ανάγκη η ώρα πέντε το πρωί
το μόνο πράγμα που 'χει μείνει όρθιο στον κόσμο είσαι εσύ
Τι να τις κάνω τις τιμές τους τα λόγια τα θεατρικά
μες στην οθόνη του μυαλού μου χάρτινα είδωλα νεκρά

Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Κοιτάζοντας μες στον καθρέφτη βλέπω ένα πρόσωπο γνωστό
κι ίσως η ασχήμια του να φύγει μόλις πλυθώ και ξυριστώ
Βρωμάει η ανάσα απ' τα τσιγάρα βαραίνει ο νους μου
απ' τα πολλά στον τοίχο κάποια Μόνα Λίζα
σε φέρνει ακόμα πιο κοντά

Να μ' αγαπάς όσο μπορείς να μ' αγαπάς

Αν και τελειώνει αυτό το γράμμα
η ανάγκη μου δε σταματά

σαν το πουλί πάνω στο σύρμα
σαν τον αλήτη που γυρνά

Θέλω να 'ρθείς και να μ' ανάψεις το παραμύθι να μου πεις σαν μάνα γη να μ' αγκαλιάσεις
σαν άσπρο φως να ξαναρθείς.

Ο δρόμος του φεγγαριού...

2007-02-13T16:12:00.000+02:00

"Φεύγω και σε παίρνω μαζί μου. Θα θυμάμαι πάντα τα βουρκωμένα τούτη την ώρα μάτια σου, το θλιμμένο βλέμμα σου. Ποιος ξέρει τι είν΄αυτό που αποφασίζει τώρα για λογαριασμό μου! Φεύγω αλλά να ξέρεις θα σ' αγαπώ πάντα.

Όταν βραδιάζει εκεί που πάω, το φεγγάρι θα 'ρχεται προς εσένα κι εγώ κάθε βράδυ θα τ' ακολουθώ, θα παίρνω το δρόμο του φεγγαριού και θα πέφτω στην αγκαλιά σου".

2007-02-13T15:06:00.000+02:00

Έτσι κι αλλιώς ότι σκεφτόμαστε για κάποιον

που αγαπάμε....

Για κάποιον που μας σημάδεψε....

Για μας αυτή είναι η πραγματικότητα....

2007-02-12T20:03:00.000+02:00

- Για παίξε κάτι να δούμε...
- Τί να δούμε;
- Σε τί νερά πνίγεσαι....

και πως ανασαίνεις στον πνιγμό....